Zagadnienia

Produkty Boks

REKLAMA

debiut new connect praca Mielec praca Piekary Śląskie motywacja Kodeki audio Discovery 2001 odyssey | meble kuchenne | zabezpieczenie medyczne imprez | Evacuation redplanet | używane ciągniki siodłowe

Boks

Boks amatorski, pojedynek podczas igrzysk olimpijskichDisambig.svg Na tę stronę wskazuje przekierowanie ze strony „boks”. Zobacz też: boks modliszki.Boks, pięściarstwo – sport, w którym dwóch zawodników walczy ze sobą jedynie przy użyciu pięści.

Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Kontrowersje
  • 3 Ciosy
  • 4 Pozycja bokserska
  • 5 Pozycje obronne
  • 6 Kategorie wagowe
  • 7 Wyposażenie boksera
    • 7.1 Sprzęt ochronny
    • 7.2 Pozostałe
  • 8 Urządzenia treningowe
  • 9 Zobacz też
  • 10 Linki zewnętrzne
//

Historia

Boks pojawił się już w programie igrzysk w starożytnej Grecji. Statyczne bijatyki dwóch zawodników były bardzo brutalne i często kończyły się śmiercią. Walki te, bez żadnych określonych reguł, niewiele miały wspólnego ze sportem, jaki narodził się w roku 1719. Wówczas to Amerykanin James Figg założył przy Tottenham Court Road w Londynie "akademię" boksu. Figg został też pierwszym mistrzem bokserskim w historii. Profesjonalny boks może mieć od 2 do 12 rund, po 3 minuty, niektóre kraje jak Australia maja rundy które trwają 2 minuty, co jest sprzeczne z międzynarodowymi ustaleniami.Walki w tamtym czasie odbywały się na gołe pięści i bez żadnych określonych reguł. Brytyjczyk Jack Broughton, który w 1730 roku zastąpił Figga, przez 18 lat zachował mistrzowski tytuł i jako pierwszy skodyfikował podstawy zasad tego sportu. Wstrząśnięty śmiercią na ringu jednego ze swych przeciwników, George'a Stevensona, sformułował i wprowadził w życie zbiór zasad znany jako Broughton's Rules. Rękawice, dziś podstawowy atrybut boksera, pojawiły się dopiero w roku 1881. W roku 1916 podjęto ważną decyzję o ograniczeniu oficjalnych walk o mistrzostwo do 15 rund po trzy minuty każda, z jednominutowymi przerwami. W przypadku amatorów formułę ograniczono do trzech rund trzyminutowych.Igrzyska Olimpijskie: Jako sport amatorski boks zajmuje specjalne miejsce w olimpijskiej tradycji, pojawił się bowiem w programie już w 1904 roku, na igrzyskach w Saint Louis, a nieobecny był tylko raz, w roku 1912 (ze względu na zakaz uprawiania tego sportu w Szwecji). Powrócił na kolejnej olimpiadzie w Antwerpii (1920). W 1946 roku powstało Międzynarodowe Stowarzyszenie Boksu Amatorskiego (AIBA). Obecnie liczy ono 186 członków i od 1974 roku organizuje mistrzostwa świata. Nawet jeśli boks nie jest zaliczany do najważniejszych dyscyplin olimpijskich, zajmuje w ruchu olimpijskim szczególne miejsce. Wielu mistrzów świata wagi ciężkiej odnosiło pierwsze ważne zwycięstwa właśnie podczas igrzysk – między innymi Muhammad Ali (właśc. Cassius Clay), bracia Michael i Leon Spinks, Joe Frazier i George Foreman. Również były mistrz świata, Brytyjczyk Lennox Lewis, występował na olimpiadzie w Seulu 1988, gdzie zdobył dla Kanady złoty medal.

Kontrowersje

Mimo wielu zmian – udoskonalenia metod sędziowania, lepszego przygotowania bokserów i opieki medycznej – wypadki w tym sporcie nie są niczym niezwykłym, psując jego wizerunek. Spory między różnymi organizacjami roszczącymi sobie prawo sankcjonowania walk o mistrzostwo świata uniemożliwiają ustalenie jednolitej hierarchii zawodników w poszczególnych kategoriach wagowych. Podobnie wygląda sytuacja w boksie amatorskim. Z tego względu MKOL już kilkakrotnie groził usunięciem boksu z programu olimpijskiego, zwłaszcza po rozmaitych skandalach związanych z poziomem sędziowania i niektórymi werdyktami sędziów. Do złej opinii o boksie przyczyniają się bardzo poważne niekiedy kontuzje zawodników, a nawet wypadki śmiertelne.

Ciosy

Ciosy bokserskie stanowią podstawowy element techniki w walce bokserskiej, ciosy bokserskie są prawidłowe jeżeli zadawane są przednią, wypchaną częścią zamkniętej rękawicy (często oznaczoną na biało) w przednie i boczne części głowy (do linii uszu) oraz powyżej pasa z przodu i z boku do linii ramion opuszczonych luźno wzdłuż tułowia, rozróżnia się: ciosy sierpowe, ciosy proste, ciosy z dołu. W zależności od tego która ręka zadaje ciosy rozróżnia się ciosy prawe i lewe; w zależności od celu, w który wymierzony jest cios, dzieli się je na ciosy na górę (w głowę) i ciosy na dół (w tułów); w zależności od ich zasięgu wyróżnia się ciosy krótkie i długie.
  • Ciosy proste - ciosy bokserskie najczęściej stosowane w walce, charakteryzujące się duża szybkością i skutecznością, stosowane są w ataku na dystans i w półdystansie oraz jako kontrciosy w obronie, rozróżnia się cztery podstawowe ciosy proste: lewy prosty na górę (w głowę), lewy prosty na dół (w tułów), prawy prosty na górę (w głowę) oraz prawy prosty na dół (w tułów). W angielskiej terminologii bokserskiej lewy prosty określa się jako jab, zaś prawy prosty jako cross.
  • Ciosy sierpowe - ciosy boczne które dochodzą do przeciwnika z boku, trafiając w boczne części głowy oraz tułów, stosowane najczęściej w półdystanse, ciosy sierpowe charakteryzują się silną pracą skrętną tułowia z przeniesieniem ciężaru ciała w kierunku ciosu przy współudziale pracy nóg, bioder i barków. Podstawowymi ciosami sierpowymi są lewy sierpowy, prawy sierpowy, lewy sierpowy wydłużony oraz prawy sierpowy wydłużony. W angielskiej terminologii określane jako hook.
  • Ciosy z dołu (podbródkowe, na korpus) - ciosy bokserskie zadawane są ręką ugiętą w łokciu, stosowane w półdystansie i w zwarciu, w ataku i obronie, podstawowymi ciosami z dołu są prawy z dołu i lewy z dołu. W angielskiej terminologii określane jako uppercut.
Lewy prostyPrawy prostyLewy sierpowyCios z dołu (podbródkowy)

Pozycja bokserska

Attitude droite1.jpgAttitude semi-enroulée1.jpgAttitude enroulée1.jpg

Pozycje obronne

  • Odskok - element techniki stosowany w obronie, w którym bokser wychodzi poza zasięg ciosów przeciwnika przez odbicie z obu nóg odskok jest skuteczną obroną bierną przed każdym rodzajem ciosów.
  • Odchylenie - element techniki stosowany w obronie polegający na cofnięciu tułowia poza zasięg ciosów przeciwnika, przy czym nogi i biodra ustawione w pozycji bokserskiej pozostają nieruchome, odchylenie stosowane jest w obronie przed ciosami prostymi na górę oraz ciosami sierpowymi.
  • Garda - element techniki stosowany w walce bokserskiej jako obrona bierna; polega na takim ustawieniu rękawic i przedramion, by chroniły boksera przed ciosami przeciwnika.
  • Zakrok - cofnięcie nogi do tyłu w celu uniknięcia ciosu i następnie wyprowadzenia kontry
PodejścieBlok (rękoma)Blok (rękawicami)OdskokOdchylenieZwarcieGarda

Kategorie wagowe

Kategorie wagowe w boksie amatorskimkategorialimit wagowyKategoria papierowado 48 kgKategoria muszado 51 kgKategoria koguciado 54 kgKategoria piórkowado 57 kgKategoria lekkado 60 kgKategoria lekkopółśredniado 64 kgKategoria półśredniado 69kgKategoria średniado 75 kgKategoria półciężkado 81 kgKategoria ciężkado 91 kgKategoria superciężkaod 91 kg (201+lbs)Kategorie wagowe w boksie zawodowymkategorialimit wagowyKategoria słomkowa (Strawweight)do 105 funtów (do 47,627 kg)Kategoria junior musza/lekko musza (Lt. Flyweight)do 108 funtów (do 48,998 kg)Kategoria musza (Flyweight)do 112 funtów (do 50,820 kg)Kategoria junior kogucia/super musza (Superflyweight)do 115 funtów (do 52,163 kg)Kategoria kogucia (Bantamweight)do 118 funtów (do 53,524 kg)Kategoria junior piórkowa/super kogucia (Superbantamweight)do 122 funtów (do 55,338 kg)Kategoria piórkowa (Featherweight)do 126 funtów (do 57,153 kg)Kategoria junior lekka/super piórkowa (Superfeatherweight)do 130 funtów (do 58,967 kg)Kategoria lekka (Lightweight)do 135 funtów (do 61,235 kg)Kategoria junior półśrednia/lekkopółśrednia (Lightwelterweight)do 140 funtów (do 63,503 kg)Kategoria półśrednia (Welterweight)do 147 funtów (do 66,678 kg)Kategoria junior średnia/super półśrednia (Superwelterweight)do 154 funtów (do 69,853 kg)Kategoria średnia (Middleweight)do 160 funtów (do 72,575 kg)Kategoria super średnia (Supermiddleweight)do 168 funtów (do 76,204 kg)Kategoria półciężka (Lt. Heavyweight)do 175 funtów (do 79,379 kg)Kategoria junior ciężka/lekkociężka (Cruiserweight)do 200 funtów (do 90,719 kg)Kategoria ciężka (Heavyweight)ponad 200 funtów (ponad 90.719 kg)

Wyposażenie boksera

Sprzęt ochronny

Zawodnicy boksu amatorskiego w kaskach ochronnnych
  • Kask ochronny - sprzęt ochronny boksera zabezpieczający części głowy (łuki brwiowe, uszy) przed urazami; najczęściej wykonywane są ze skóry, wewnątrz wypełnione gąbką. Używanie kasków ochronnych jest obowiązkowe w boksie amatorskim we wszystkich walkach i na każdych zawodach.
  • Ochraniacze podbrzusza - inaczej suspensoria, jest to podpaska mosznowa wykonana z tkaniny elastycznej w kształcie woreczka przymocowanego tasiemkami do paska opasującego biodra, ochraniacz stosowany jest obowiązkowo.
  • Ochraniacze zębów i warg - tzw. gumowa szczęka, część wyposażenia osobistego boksera, wykonane są z miękkiego tworzywa (najczęściej kauczuku) w kształcie półokrągłej rynienki, którą można dopasować do górnej szczęki, ochraniacz ten zabezpiecza przed utratą zębów i rozbiciem warg, gdyż siła ciosu jest amortyzowana przez miękką i gładką powierzchnię; ochraniacz stosowany jest obowiązkowo.

Pozostałe

  • Buty - buty sznurowane sięgające powyżej kostki, wykonane z miękkiej skóry, z cienką podeszwą gumową bez obcasa; nie powinny posiadać żadnych usztywnień i części metalowych.
  • Spodenki - wykonane z materiał np. płótna, popeliny lub grubego jedwabiu, sięgają do połowy uda i posiadają pasek szerokości około siedmiu centymetrów, wykonany z trzech lub czterech gum oddzielnie wszytych w materiał innego koloru niż spodenki.
  • Rękawice bokserskie - podstawowy sprzęt boksera, rękawice wykonane są ze skóry, wewnątrz posiadającą wyściółkę z włosia końskiego lub spienionym poliuretanem, która stanowi minimum 50% masy całych rękawic; zastosowanie wyściółki ma na celu amortyzowanie siły ciosu i dlatego musi ona być umocowana na stałe, nie może się przesuwać ani zmieniać kształtu. Od wewnątrz rękawice wykończone są płótnem, powinny one być możliwie nowe, czyste i jednakowe dla obu zawodników.
  • Owijka (tzw. bandaże lub taśmy) - specjalne bandaże, zakładane na dłonie pod rękawice bokserskie, do ich zadania należy wchłanianie potu oraz stabilizacja nadgarstka i kości śródręcza, co pomaga zapobiegać kontuzjom.

Urządzenia treningowe

  • Gruszka bokserska - potocznie nazywana również kukurydziakiem, jest to worek skórzany przypominający kształtem gruszkę o średnicy około 25 cm i wysokości 35 cm, wypełniony grochem, kukurydzą, ścinkami szmat lub kawałkami gumy, przymocowany linką do sufitu, stosowany w treningu bokserskim do ćwiczenia ciosów zadawanych na głowę przeciwnika.
  • Worek treningowy - jest to worek w kształcie walca (występuje w wielu rozmiarach) przymocowany linką bądź łańcuchem do sufitu, stosowany do ćwiczenia wszystkich ciosów.
  • Głowica na sprężynie - przyrząd bokserski stosowany w treningu do ćwiczeń wyrabiających wyczucie dystansu, refleks i celność ciosów. Głowica na sprężynie zbudowana jest z metalowej podstawy, do której na środku przymocowana jest sprężyna zakończona metalowym prętem z urządzeniem do regulowania wysokości przyrządu, na końcu pręta znajduje się piłka skórzana wypełniona powietrzem, w czasie ćwiczeń wysokość górnej części głowicy nie powinna przekraczać wysokości głowy ćwiczącego.
  • Piłka na gumie - to piłka wykonana z miękkiej skóry, wewnątrz posiada dętkę napełnioną powietrzem, umieszczona w siatce ze sznurka, zawieszona jest na cienkiej gumie na wysokości głowy, stosowana w ćwiczeniach doskonalących wyczucie odległości i rytmu oraz refleks zawodnika.

Zobacz też

WikisłownikZobacz hasło boks w Wikisłowniku
  • Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich w boksie
  • Mistrzostwa świata w boksie
  • Lista walk o bokserskie mistrzostwo świata w wadze ciężkiej
  • WBA, WBC, WBO, IBF, EBU

Linki zewnętrzne

Commons-logo.svgZobacz galerię na Wikimedia Commons:BoksWikicytatyZobacz w Wikicytatach kolekcję cytatówo boksie
  • boks w katalogu Open Directory Project

O tym się mówi ...

Sport to lubiane powszechnie zajęcie, szczególnie biorąc pod uwagę fakt, że żyjemy w czasach, gdy prezencja oraz wygląd zewnętrzny odgrywają bardzo duże znaczenie. Sport cieszy się największym zainteresowaniem w pewnym bardzo charakterystycznym gronie. Mowa tu o ludziach otyłych lub z niedużą nadwagą, którzy z przyczyn oczywistych postanawiają wziąć się za siebie i rozpocząć poważny trening. Sport w kwestii rodzaju ćwiczeń i zajęć pozostawia wiele swobody, dlatego osoby niezbyt skoordynowane, bądź mało ruchliwe nie są od razu rzucane na głęboką wodę, lecz mają szansę na stopniowe zwiększanie dawki treningowej i poziomu trudności ćwiczeń. Być może w tym tkwi klucz do sukcesu i rosnącej pozycji sportu. W najbliższym czasie sport powinno opanować wolny czas większości otyłych Polaków, co wzbudza zadowolenie, ponieważ dodatnio odbije się na zdrowiu obywateli.

Nawigacja: